zenzwollezuid.nl
Zenmeditatie in een kleine groep

BLOGS VAN BAS

WAAROM ZOU IK GAAN ZITTEN MEDITEREN?  

Vraag: Jij noemt mediteren ook wel zitten. Maar waarom moet je zitten?

Antwoord: In Zen zitten we. In een stevige houding. Je kunt ook liggen, maar dan val je misschien in slaap. De houding is belangrijk. Je doet iets op het kussen en daarvoor moet je je inspannen.

V: En wat moet ik dan doen tijdens dat zitten?

A: De kunst is dus om goed te zitten, rechtop en stevig, maar toch ontspannen. En dan vraag ik je om je aandacht te richten op je ademhaling. Probeer dat maar eens, terwijl je op een bank of stoel zit. Adem even diep in en uit en adem dan gewoon. En dan maar concentreren.

V: Dat is best moeilijk. Ik vergeet snel dat ik op mijn ademhaling moet letten. Er komen allerlei dingen in mijn hoofd. Kan dat niet anders?

A: Eeeh ja, dat is nou net wat we oefenen op het kussen. Door het vaker te doen zal je merken dat het makkelijker gaat.

V: En als je dat goed kan dan hoef je niet meer te denken?

A: Jammer, maar dat denken gaat gewoon door. Die hersenen blijven gewoon op hun plek en ze blijven hun werk doen. Maar als je een tijdje zit en dat vaak doet, merk je dat er van alles gebeurt in je hoofd, in je lijf en erom heen. Het begint allemaal met dat te op te merken.

V: En dat is dan verlichting?

A: Nou, nee. Dat is gewoon hoe het werkt. Je hersenen produceren nogal wat gedachten. En je zult zien dat het heel veel verschillende zijn. Ze komen en gaan. En je hebt ook emoties en ook die komen en gaan. En je hoort van alles en de geluiden komen en gaan.

V: Oja, als ze komen en gaan, kun je ze ook loslaten! Echt Boeddhistisch…

A: Ja, heel Boeddhistisch dat loslaten, maar het is vooral heel natuurlijk. Er is niets op deze wereld dat niet aan verandering onderhevig is. Dat schept een band. Maar als je dat weet, is de vraag wat dat zegt over jou.

V: Ik word elke dag ouder en soms ben ik blij en soms niet. Is dat dan verlichting?

A: Hou maar op over verlichting. Het Boeddhisme is niet uitgevonden door meneer Philips. Door te zitten zie je wat er speelt en door vaak te zitten zie je dat het telkens iets anders is. Leer dat goed te zien. En stel nou dat er iets vervelends gebeurt in je leven of iets heel leuks.. dan weet je wat er gaat gebeuren. Het verandert weer. Telkens weer. Dat is toch een prachtig begin….. 

VAN HET LEVEN GENIETEN

Het is misschien wel de mooiste maand van het jaar: juni. De dagen zijn lang en de vakantieperiode is niet ver meer weg. Je voelt de warmte van de zon ook door de wolken. Je fietst zonder jas en het lijkt wel of alles vanzelf gaat. Genieten!

De maand juni is vol hoop op een lange zomer. Dat het ook winter kan zijn, lijkt haast onmogelijk. Dit is de maand waar ik het meest van hou. O ja er zijn ook nog geen wespen op het terras. Dat helpt ook als je van een ijsje of een drankje geniet op het terras.

Genieten kan dus heel makkelijk. Toch vind ik het maar een moeilijk begrip. Genieten is namelijk een werkwoord. Genieten klinkt als iets actiefs en niet iets passiefs. Je hoort mensen het ook vaak zeggen: Fijn weekend hoor en geniet ervan! Waarom moet dat? Het klinkt als een opdracht. Je bent vrij en dus moet je wel iets doen waar je van geniet.

Maar dat is niet de werkelijkheid. Misschien ligt er thuis wel gewoon een berg was of afwas of allebei en je ziet er nogal tegenop om dat weg te werken. Of je moet een goed gesprek voeren met je partner, want zo langzamerhand moet die toch echt ook eens de was gaan opvouwen. Of meer aandacht aan je besteden. Of je hebt een kinderfeestje voor de boeg. Leuk, maar zwaar.

Meestal is dat genieten meer theorie dan praktijk. Er is nog zoveel te doen immers. We kennen allemaal de truc van Facebook. Je zet er alleen de leuke dingen op en iedereen denkt dat je weekend na weekend naar concerten gaat, boeken leest, de kinderen naar sport brengt en op vakantie gaat.

De werkelijkheid is dat iedereen was opvouwt, een zwaar kinderfeestje heeft en af en toe zijn bed niet uit wilt komen. Alleen zie je dat nooit. En hoor je dat nooit van anderen. Klagen mag niet. Dan verpest je de boel. Mensen hebben vaak genoeg aan hun eigen sores.

Maar hoe geniet je dan toch van het leven? Een leven met al die gewone vervelende klusjes, ongeïnteresseerde partners en kinderen die steeds wat van je willen. Hoe doe je dat?

In het Zenboeddhisme is het antwoord dat dit leven HET is. Er is niet iets anders dan dit leven. Met alle ups en downs. Er is geen ander leven dan dit moment. Want gisteren is een herinnering en morgen een droom. We dromen agenda’s vol en wekken met elkaar de illusie dat morgen een zekerheid is. Maar een afspraak zou je beter kunnen zien als een blijk van mededogen. Dat jou en mij maar niks overkomen mag, zodat we elkaar morgen zien. Hoopvol is het wel.

En als dit het leven is en als het opvouwen van de was mijn leven is, waarom voelt dat dan niet zo? Waarom wil ik eigenlijk iets anders doen? Het antwoord is vaak omdat je niet stilstaat bij het feit dat ook de was opvouwen jouw leven is. Het hoort erbij. Net als de tandarts, regenbuien en een ingezakte hartige taart. Het is net zoveel waard als dat romantische etentje met huwelijks aanzoek; de droomvakantie op Ibiza en het winnen van 20 euro in de staatsloterij.

Als je geluk hebt dan ga je tussen je tachtigste en negentigste dood. Je leven is een grote stroom waar je je misschien maar beter niet tegen kunt verzetten. Zonde van de tijd. Doe wat er nu nodig is; groots en meeslepend of klein en alledaags. Elk moment is waardevol en mag geleefd worden. Voluit! Was opvouwen? I love it! (maar ik zet dat toch maar niet op Facebook).

  


ZEN… WAT HEB JE DAAR NOU AAN?

Wil je meer rust in je leven? Heb je last van stress? Heb je een kort lontje en wil je daar vanaf? Heb je dromen voor de toekomst, maar durf je de stap niet te zetten? Wil je leren omgaan met een ziekte of met het feit dat je lijf ouder wordt? Ben je gewoon tevreden en wil je eigenlijk weten of dat wel goed genoeg is?  

Dit zijn allemaal vragen die je in je leven tegenkomt. En voor mensen vaak ook een reden om te gaan zoeken. Een deel komt uit bij Zenmeditatie. Je wilt iets oplossen of een antwoord op een vraag. Dat is het vertrekpunt voor je zoektocht.  

Dat is heel mooi, want het betekent dat je leeft in aandacht. Je merkt iets aan jezelf. Er is iets veranderd. Vragen over het leven komen niet gauw op als je in een roes naar de top zit. Ze komen vaker als het juist niet zo lekker loopt. Dat zijn de waardevolle momenten, hoewel je dat misschien nog helemaal niet zo voelt.  

Als je dan naar een Zenleraar gaat en die zet je eerst eens neer op een kussen, dan gebeurt er gelijk wat. En dat heb je nog niet eens in de gaten misschien, want de groep is nieuw. Je leert zitten, een beetje buigen en krijgt wat nieuwe termen te horen. Maar op het moment dat je zit op dat kussen dan is het feitelijk al begonnen.  

De stilte geeft je de kans om waar te nemen wat er in dit lichaam en dit hoofd gebeurt. Wat speelt er allemaal en hoeveel aandacht vraagt dat. Door je te richten op je adem, blaas je met elke teug de mist aan de kant. Even is er geen mist, maar dan komt het weer terug. En bij de volgende keer adem je de mist uit je hoofd; misschien blijft het wat langer weg. Hoe dit werkt, ga je ervaren.  

De leraar van de groep vertelt mooie verhalen over mensen die dit proces ook doorgemaakt hebben. Het gaat dan over termen als verlichting en bevrijding. Je voelt misschien afstand tot al die verlichte types, maar als je langer zit, merk je dat ze net zo zijn als jij. Mensen die hun leven op geheel eigen wijze leven.  

Als je gaat mediteren krijg je meer zicht op de dingen die makkelijk gaan, maar ook op de moeilijke dingen. Je onderzoekt al je overtuigingen en vaste gewoontes. Je kijkt of die waardevol zijn of je juist belemmeren. Hoe langer je mediteert hoe meer je weet over jezelf. En je leert zien hoe veranderlijk je bent, hoe veranderlijk de dingen om je heen zijn. En dat je een manier kan vinden om daarmee om te gaan. Het leven voluit leven met alles erop en eraan!   

BLOG DE POORT EN DE MUUR  

Tijdens de lessen deze weken besteden we aandacht aan de ruimte in je leven. Er zijn momenten dat je helemaal geen ruimte ervaart. De agenda zit vol en je hoofd ook. En eigenlijk weet je ook niet zo goed hoe je daar wat meer lucht/ruimte in krijgt. En aan het begin van het jaar komen je goede voornemens er nog eens bij. Sporten, minder eten, aardiger zijn, vaker mediteren.  

Er is een verhaal van een professor die bij een Zenmeester kwam vragen of ie eens wat wilde vertellen over Zen. De Zenmeester ging zitten en schonk thee voor de professor in. Maar toen het kopje vol was, bleef hij schenken. De thee stroomde over de rand van het kopje. De professor kon zich op enig moment niet meer inhouden. “Het stroomt over”, riep hij. De Zenmeester antwoordde minzaam: “u vraagt mij iets over zen te vertellen. Maar u bent net als dit kopje al vol. Vol met overtuigingen en ideeën. Hoe kan daar nog iets bij?”  

Ik vertel het in mijn eigen woorden, maar de strekking is duidelijk. Hoe kun je iets veranderen of iets leren als je de boel niet eerst eens hebt opgeruimd? Al die overtuigingen en ook al die dingen die je doet omdat je ze doet. Sommige overtuigingen zijn best fijn en het kan lekker zijn om gewoon de dingen te doen die je fijn vindt. Maar het wordt anders als er nog iets bijkomt dat aandacht vraagt.  

Verandering komt vaak plotseling. Je wordt gedwongen om keuzes te maken en meestal wijst het zich dan wel. Maar moeilijker is het als je bewust iets wilt veranderen. Neem nou het voornemen om te mediteren. Elke dag even op het kussen zitten is een makkelijk voornemen dat vreselijk moeilijk is om telkens uit te voeren. Er is namelijk niemand die je dwingt. Je moet het zelf doen en voor je het weet komt er helemaal niks meer van. Er zijn een hoop andere dingen te doen.  

Toch kan het wel. Door bijvoorbeeld af te spreken met je partner dat je elke avond op het zelfde tijdstip op je kussen gaat zitten. Dan is het geen belemmering meer. Je kunt je kussen op een fijne plek leggen waar je makkelijk bij kan. Dan is er geen belemmering meer. Dan is er alleen nog wat wilskracht nodig.  

En die wilskracht is wat lastiger te tackelen. Want waar zit de rem dan toch telkens weer? Dat vind ik zelf altijd lastig, want als ik op het kussen zit, is het gelijk goed. Nooit heb ik er spijt van. Dus waar komt toch die rare muur vandaan die ik in mijn hoofd neerzet tussen mij en mijn kussen? In Zentermen: het is een poort, maar er is geen deur, geen lijst, geen scharnier. Is het eigenlijk wel een poort? Wat is het nou eigenlijk? Waar hang ik toch aan dat ik niet eens in volle aandacht en in alle vrijheid op een kussen kan gaan zitten?  

Misschien moet ik daarmee toch eens gaan…. Ja ik ga straks lekker zitten. Nee, nu! Doe het NU! 

 

 

ZITTEN IS ZAZEN DOEN PERIODE 2

We mogen weer!!! Heel de dag heb ik al uitgekeken naar mijn momentje op het kussen. Het moment van rust en eenvoud hier in de meditatiegroep. Wat is nou makkelijker dan zitten? Dat zegt de leraar ook steeds. Het gaat erom dat je bereid bent om te gaan zitten. Om het te doen. Dat is al heel wat. Dus dit is al heel wat, dat ik weer ga zitten.  

Even wiebelen en dan een manier vinden om de kussens goed te krijgen. Zo ja, zo zit het lekker stevig. Rug recht, bekken naar voren. Kin iets richting mijn borst. Ruimte maken voor de adem. Ik hoor de stem van de leraar al. Heerlijk!!!  

Een paar keer diep ademen. En we zijn begonnen. Goed, adem in en adem uit. Tel de uitademing. Eén, twee, drie…. Waarom tel je nooit de inademingen eigenlijk? Oh, een gedachte.. zie je dat is net onkruid. Die gedachtes komen steeds weer op. Waarom is dat? Kan er niet iemand even een knop omzetten en de gedachtenmachine stilzetten? Hoezo, lekker rust op het kussen? Het gaat gewoon door. Pfffffff  

Eén, twee, drie, vier. Pannenkoekenmix. Vijf, zes. Zou er nog melk zijn… ho terug. Eén, twee…er komt een beeld op van een collega. En laat weer gaan… Eén, twee, drie, vier… Het kan wel. Vijf, zes…  

Eén, twee, drie, vier…  …. Eén, twee, drie…. Waar was ik? O ja, één, twee… wat heerlijk zit ik toch. En wat zit iedereen in de groep ook goed. Stil en zonder hoesten. Niemand die zwaar ademt. Heel goed. Zo heb ik het graag. Oeps, ik heb het graag zo. Dat zouden we toch niet meer doen? Dat gedoe met dat ik. Zou die ik niet verdwijnen? Steeds minder ik, zegt de leraar. Nou, zoveel minder is het niet. Ik zit hier nog lekker veel te ikken. Ik dit, ik dat, ik zus, ik zo. Misschien is het wel waar wat ze zeggen over acteurs. Dat je jezelf zo vaak moet zien dat je meer dan genoeg van jezelf hebt en dat je dan voluit kan acteren. Zoiets is het toch ook met ZEN. Wat weet ik nou van mijn eigen ik af?  

Eén, twee, drie….. Help de bel! Dat is te vroeg. Ik ben nog niet zover.   

 

 

ZITTEN IS ZAZEN DOEN PERIODE 1  

De leraar begint met de inleidende woorden tijdens de eerste meditatieperiode. Ik zit op mijn kussen en probeer goed te volgen wat ie zegt. Mijn aandacht gaat naar mijn houding. Benen op de mat, billen op het kussen. Ontspannen, maar toch actief. Langzaam laat ik mijn aandacht zakken naar mijn buik en probeer ik mijn ademhaling te volgen.  

1, 2, 3, 4..tel ik de uitademingen. Het gaat lekker. Wat zit ik er vandaag goed bij.. Opnieuw maar weer 1,2.. het rommelt in mijn maag, 3,4…hoe zit de rest eigenlijk? Degene naast me zit mooi stil, maar ik wiebel wat. Dat is niet goed. Stiller zitten. 1,2,3 bah…ik heb eigenlijk genoeg van het tellen van mijn ademhaling. Waarom moet dat? Kan ik niet gewoon mijn hoofd eraf schroeven, zodat die gedachtes weg zijn? Adem uit, adem in, adem uit…ik zit geforceerd te ademen. Leg er veel te veel nadruk op. Dat is niet goed. Nog een keer. Adem in, aaadeeeem uuuiiit, langzaam.. dit werkt niet. Toch maar weer tellen 1,2,3,4 mmm goed zo…. 5, 6,7, 8,9, 10. Zou ik eigenlijk niet beter aan een Koan moeten gaan werken. Dit lijkt zo hol en leeg. Wat is het geluid van 1 klappende hand? Daar zit een mysterie achter.. maar wat? Wat is het geluid van 1 klappende hand? Wat is geluid? Dat kun je horen. Maar wat is 1 klappende hand? Is dat wel geluid? Of is dat een beetje in de rondte zwaaien met je hand. Alsof je een klap geeft? Veel te rationeel wat ik nu denk. Niet goed. Pfffff, gaat die bel al? Waarom duurt deze periode zoooo laaangg. Ik wil wat doen. Dit zitten helpt me niet. Dat hele mediteren is een grote ellendige bezigheid. Verplicht stil zitten en je bereikt niks. Zere benen ja, dat wel. Maar goed, dit zijn weer oordelen. Niet goed. Oordelen zijn niet goed. Dat doe ik de hele dag al. Tijdens de meditatie hoef je niet te oordelen. Alles is goed, zegt die zenleraar. Maar wat is dan goed? Is dit goed? Wat een gedoe…. Ha, de bel. Snel een buiging en klaar zijn we weer. Volgende keer hoop ik op beter.  

De leraar ziet me worstelen en geeft me het vertrouwen dat ik het goed doe. Dit is de manier. Hou vol. Je zult meemaken dat het anders wordt, zegt ie. Gewoon blijven doen….   

EEN KWESTIE VAN LANG ZITTEN

Heeeerlijk! Ik mocht een weekend lang zitten op een kussen. Samen met 7 andere “Zenners” onder leiding van leraar Willem Schepers van Zentrum in Utrecht. We zaten op een prachtige locatie: de Folkhegeskoalle op Terschelling.

Vrijdagavond begonnen we en maandagochtend hielden we op. Het was geen zwaar programma. We zaten op zaterdag en zondag 10 periodes van 25 minuten. In de middag hadden we vrij en konden we genieten van het prachtige eiland. Zitten deden we ’s ochtends en ’s avonds.

Het was geen vakantie, want op dat kussen ben je toch met van alles bezig. Natuurlijk om stil te blijven zitten zonder te wiebelen. Dat lijf gaat op zondagavond toch een beetje pijn doen. Maar het kost ook kracht om je concentratie te houden op je ademhaling. Om in het hier en nu te blijven.

Natuurlijk lukt dat niet de hele tijd. Soms zit je zo in een verhaal in je hoofd dat je dat hele Terschelling bent vergeten. Zit je zo weer op je werk of thuis met alle zorgen en dagelijkse dingen.

Maar dan plotseling ben je weer op het kussen en weet je weer dat je mediteert. Het lukt zelfs steeds beter om je aandacht langer te richten op je ademhaling. Je ogen gericht op de plek op het tapijt. Ik had twee favoriete witte rondjes. Ja je moet wat….

Zo gaat periode na periode voorbij en kun je alleen maar zitten. De tijd bestaat haast niet. Het is goed zo op dit moment. Je hoeft nergens heen, de bel is nog niet gegaan, je zit in het hier en nu.

Lang en vaak zitten helpt. Waarvoor? Ja dat zal per persoon verschillen. Maar mij helpt het om helder te worden. Te ervaren dat er meer is dan de altijd aanwezige verhalenverteller (mijn gedachten) die van alles vindt en bespreekt met mensen die er helemaal niet zijn.

Op het kussen zit naast die verhalenverteller ook een mens die er gewoon is; in volle aanwezigheid en niet van zijn kussen te krijgen… tot de benen zeer gaan doen. 

DUNSJE MY DE LEAFDE UT

Leonard Cohen in het Fries dat is als slagroom en aardbeien. De liedjes van Cohen zijn omgezet naar het Frysk en op een mooie, vrije manier. De mooie taal uit het Noorden zwiert over de akkoorden. Vorige week vrijdag was ik bij de muziekvoorstelling “Cohen in het Fries” in de Lawei in Drachten.

Het is alweer een jaar geleden dat Cohen overleed, maar die nummers zijn nog altijd springlevend. In de jaren 90 trok Cohen een Zenklooster in om te zoeken naar een nieuwe vorm voor zijn onrustige leven. Er is ook een documentaire overgemaakt en op You Tube is daar wat van te vinden.

In de zaal tijdens het optreden zat ik na een tijdje ademloos te luisteren en te genieten van de bekende muziek en de taal die ik goed ken uit mijn jeugd. Een golf van ontroering ging door mijn lijf. En het moment erop was ik me van het gevoel bewust en leek het minder te worden.

Wat een gek gevoel. Die eenheidservaring eerst en daarna het afsluiten van die ervaring. Gewoon hak, pats boem, klaar. De muziek was even mooi, de zaal was niet veranderd. Hoe kan dat gevoel nou verdwijnen? Ik vond dat jammer, want ik had nog wel even in Nirwana willen verwijlen….

Zie hier de werking van de Geest in volle actie. Dit is zoals het vaak gaat. En dat is niet erg. De hele dag in de wolken en in vervoering kan ook niet. Dat weet ik ook wel. Maar het gekke is dat ik me bewust werd van een gevoel en het gevoel werd anders.

Ik ging even van buik naar hoofd. In Zen leren we juist andersom te gaan. Van alle aandacht aan de gedachten in je hoofd naar je adembeweging van de buik. En aanwezig zijn in het hier en nu.

Nou dat aanwezig zijn in het hier en nu was ik wel, want ik zat echt niet aan boodschappenlijstjes te denken in de zaal. Maar ik werd me bewust van mijn gevoel en dat gevoel werd minder overheersend.

Zou dit ook de werking van Zen zijn? En ben ik er dan wel zo blij mee? Zou ik niet liever de roes houden en met open mond zitten luisteren?

Nee, toch niet. Ik werd toch alerter en was aandachtiger. En het genieten werd niet minder. Ik was aanwezig! En kon ook genieten van het genieten van de mensen om mij heen.

Halleluja! 

NIEUW BEGIN  

Nog een paar weken en dan is alles weer gewoon. De vakantie is voorbij en je dagelijkse routine heeft alles weer overgenomen. Zeker als de kinderen weer naar school gaan, neemt het vaste ritme in ons huis het weer over van de ontspannen vakantieperiode.  

De zomervakantie is voor mij altijd een moment om te ervaren hoe het zit. Kan ik snel ontspannen of zit ik nog een week lang met allerlei “werk” in mijn hoofd? Hoe snel kom ik in die fijne ontspannen houding van niet te veel grip wil hebben op wat de dag brengt? En als dat wel of niet lukt, wat zegt me dat dan? Moet ik het na de vakantie anders doen? Werk en privé wat meer in evenwicht brengen? Of juist harder werken om te bereiken wat nog niet is gelukt?  

Zen komt om de hoek kijken als het gaat over een “nieuw begin”. Er is een mooi boek van Shunryu Suzuki dat heet Zen mind, beginners mind. In het Nederlands: Zen begin, Eindeloos met Zen beginnen. Een ideaal boek als je wilt beginnen met je Zen training. Ook al doe je het al 10 jaar, dan is het nog steeds een mooi boek om mee te beginnen. Kijk maar eens op internet; het is nog te koop.  

In de geest van de beginner is alles mogelijk. In de geest van de ervarene is dat veel moeilijker. De geest van de beginner is klaar voor de ervaring. Die kijkt naar de dingen zoals ze zijn. Maar zit je nog vol van de ervaring van eerder, dan is het moeilijk om onbevangen te kijken.  

Stel je eet een appel en die blijkt na de eerste hap rot van binnen. Je krijgt een zelfde soort appel. Hoe reageer je? Logisch dat je enig voorbehoud toont: eerst maar kijken of deze wel goed is. Maar als het nu een collega is, waar je een vervelende ervaring mee hebt gehad. Hoe open benader je die dan daarna?  

Op het kussen werkt het ook zo. Als je voor het eerst op een kussentje gaat zitten om te mediteren kan dat een bijzonder moment zijn. Maar als je al  drie jaar mediteert en dan weer gaat zitten, hoe zit je er dan bij? Is het nog net zo bijzonder? Suzuki zegt dat het vasthouden van die beginnershouding het geheim is van Zen.  

Als je op zo’n manier terugkomt van de vakantie en aan het werk kan, dan heb je geen last van een sleur. Blijft het werk spannend en ontspannen. Elke dag is het verleden geweest en de dag van morgen bestaat alleen in je agenda. Of het nou op het kussen is of op het werk, school, meditatiegroepje of je sportvereniging. Welkom op je eerste dag!     


VIER EDELE WAARHEDEN EN 8 DINGEN OM TE DOEN

De kern van de leer van de Boeddha is eenvoudig: Het leven is lijden, dat komt door begeerte, haat en onwetendheid. Maar je kunt er wel iets aan doen en daarvoor volg je een achtvoudig pad. Dan moet het toch goed komen, zou je denken. Dit zijn de vier Edele Waarheden, dus aan de slag!

Maar toch eerst nog even… het leven is lijden? Hoezo? Het gaat goed met me. Ik heb een vrouw, kind, huis, auto, baan en ik heb het druk. Dus wie doet me wat? Ik lijd helemaal niet. Het leven is verrukkelijk!

De vraag is of dat echt zo is. Er hoeft niet zoveel aan de hand te zijn om toch te kunnen lijden. In de oude teksten heet dat dukkha. Dat wordt vertaald met lijden. Maar dat is misschien wel een heel negatief Nederlands woord. Het leven is een verzameling van leuke en niet leuke gebeurtenissen. Soms verrukkelijk, soms tragisch, soms is het een beetje saai of juist heel erg vervelend.

Er valt veel te leren over die momenten als je goed naar jezelf kijkt. Is er echt geen boosheid of onrust in je? Denk je nooit op je werk: dit wil ik niet? Waarom overkomt mij dit nou? En waarom krijgt die ander wel promotie, maar ik niet?

Hoe snel oordeel je over een situatie of over een persoon? En als je eenmaal een oordeel hebt, kun je die dan nog veranderen? En als je net heel erg tevreden in een boek zit te lezen, wil je kind aandacht. En hoewel je heel rustig was, word je toch boos op je kind omdat hij je stoort. Waar komt die boosheid nou ineens vandaan?

Ik wil heel graag dingen hebben die ik niet heb. Heel vaak vind ik het moeilijk als een ander wel applaus krijgt, maar ik niet. Ook vind ik het lastig om niet te oordelen e om eerst eens te vragen hoe het zit.

Maar inmiddels ken ik dat gevoel en die gedachten in mijn hoofd. Ik betrap mezelf erop dat het in mij opkomt. En dan kan er iets of niets mee doen. Wat ik vaak probeer is om even echt te voelen. Is er echt afgunst of heb ik het bedacht. Is het soms een patroon in mijn denken?

Lang wilde ik bijvoorbeeld nog een promotie maken op mijn werk. Daar heb ik voor mijn gevoel ook hard aan gewerkt, maar het ging niet door. Dat was een grote tegenslag. Maar het bracht me ook inzicht. De vraag waarom ik promotie wilde heb ik nooit goed beantwoord voor mezelf. Waarschijnlijk leek het me logisch dat ik dat ging doen. Maar of het echt bij me past…?
Niet dus. Het past me niet. Wat een ander zag, zag ik zelf niet. Ik hield vast aan mijn begeerte en aan een werkelijkheid die alleen in mijn hoofd was gegroeid. Begeerte en onwetendheid.

Nu ligt de weg open voor een ander pad. Zenzwollezuid kan ik alleen maar doen als ik niet dag en nacht klaar moet staan voor mijn werk. En nog belangrijker: ik geef aandacht aan mijn gezin. Het is in balans en dat is best lekker.
De ruimte en openheid die er ontstaat geeft nieuwe kansen. Ik kan juist handelen, juist spreken, juist mediteren, juiste gedachten hebben, juist handelen, juist vorm van levensonderhoud, juiste inspanning, juiste concentratie. Er is ruimte om te doen wat echt aan de hand is en niet wat ik alleen maar denk te willen of te moeten.

Toch handig die Vier edele waarheden….


EEN GOEDE ZIT

Bij Zen is het belangrijk om goed te zitten. Maar wat is nou goed en wat niet? Een goede zit is ook weer wat anders.Eerst maar goed zitten. Rug recht, benen op de mat, billen op het kussen en zorg dat er ruimte ontstaat om te ademen. Dan ben je al een heel eind. Het zitten heet Zazen. Je doet Zazen. Het is een actieve houding. Dat merk je het beste als je heel moe bent, dan heb je kans dat je een beetje gaat hangen en dutten. Maar door het wiebelen schrik je wel weer wakker en ben je weer alert.Wat is nou een goede zit, als je eenmaal een beetje rechtop zit? Alles wat er op het kussen gebeurt, is goed. Je hoeft jezelf niet te veroordelen. Zelfs niet als je de hele tijd maar zit te wiebelen of je adem niet meer volgt en steeds zit te denken. Veroordeel het niet, maar ga gewoon weer terug naar je ademhaling en volg die. De gedachten gaan maar door in je hoofd. Ook op het kussen, maar laat ze vooral gaan, want ze zijn ook zo weer weg. Probeer maar. Elke maandagochtend van 9.00 tot 10.45 uur. Rommestraat 22 ZwolleAanmelden: 3xz@ziggo.nl


DENKEN OF NIET DENKEN...

Wij moderne mensen doen heel veel met ons hoofd. Nou ja met de hersenen in ons hoofd. Dat is een heel gedoe daar binnen, want er worden heel veel gedachtes geproduceerd.
Als je zit te mediteren merk je pas hoe druk het in je hoofd is. Een (on)georganiseerde chaos en het wonderlijke is dat het nog werkt ook! Er gaat eigenlijk best veel goed, terwijl je hersenen druk bezig zijn met van alles en nog wat.
Afwassen en denken zijn goede combinaties. Douchen en denken ook. Soms komen de beste oplossingen voor problemen tijdens zulke momenten.
Tijdens Zazen, zitmeditatie, gaan die gedachtes gewoon door. Er is geen kans om eraan te ontsnappen. Maar toch gebeurt er iets op dat kussen. Je maakt die gedachtes minder belangrijk door er niet op in te gaan. Laat maar gaan. Het is als geluid, een geur of iets dat je ziet. Het komt en het gaat.
Kijk ernaar en accepteer dat ze er zijn, maar ga niet aan de slag met een gedachte. En veroordeel het ook niet als er iets opkomt. Denk niet: ojee dat mag niet. Want dan ben je een stap te ver.
Denkende niet denken of Niet denkende denken. Het gaat om een stapje terug. Ergens is er rust te vinden. En helderheid. Proberen?